เมื่อโลกบังคับให้ต้องเลว: ถอดรหัส "เซี่ยซัน" ตัวละครที่สมจริงที่สุดใน พลิกชะตาเหนือฟ้า
โดย: เมษ (mes789)
ในโลกยุคศักดินาที่ทุกฝ่ายถือดาบเพื่อแย่งชิงอำนาจ... คุณจะยอมเป็น "คนดี" ที่พาลูกหลานไปสู่จุดจบ หรือยอมแปดเปื้อนเป็น "คนชั่ว" เพื่อรักษาลมหายใจของคนทั้งตระกูล?
สำหรับ เซี่ยซัน หรือ พี่สาม ตัวละครจากซีรีส์ พลิกชะตาเหนือฟ้า หากมองผ่านสายตาของคนดูทั่วไป เขาคือตัวร้ายผู้เลือดเย็น เจ้าคิดเจ้าแค้น และทำลายทุกอย่างเพื่อผลประโยชน์ แต่หากถอดคราบตัวร้ายที่บทละครยัดเยียดให้ออก แล้วมองผ่านแว่นความเป็นจริงทางประวัติศาสตร์ เซี่ยซันอาจเป็นตัวละครที่มีมิติความเป็นมนุษย์ สมจริง และน่าสงสารที่สุดในเรื่อง
เขาไม่ได้เกิดมาพร้อมจิตวิญญาณของมัจจุราช แต่ระบบอำนาจและภาระหน้าที่ของผู้นำตระกูลต่างหากที่บีบให้เขาไม่มีทางเลือก การยื่นมือไปคว้าความดีงามโลกสวยในเกมที่ไร้ความปรานี ไม่ต่างจากการส่งชีวิตและเลือดเนื้อของคนในบ้านไปลงสุสาน
ตระกูล: สถาบันการเมืองที่สำคัญกว่าแผ่นดิน
ในโครงสร้างสังคมโบราณ "ตระกูล" คือหน่วยเอาชีวิตรอดที่สำคัญที่สุด มนุษย์ในยุคนั้นไม่ได้เกิดมาเพื่อแนวคิด抽象อย่าง "เพื่อราษฎร" หรือ "เพื่อความสงบสุขของโลก" แต่เกิดมาเพื่อรักษาเกียรติยศ เลือดเนื้อ บรรพบุรุษ และส่งต่อความมั่นคงให้ลูกหลาน
การที่เซี่ยซันต้องใช้อุบาย เลือดเย็น หรือทำลายฝ่ายตรงข้าม จึงไม่ใช่เรื่องของความชั่วร้ายส่วนบุคคล หากแต่คือ สัญชาตญาณการเอาชีวิตรอดของชนชั้นนำ ที่ต้องแบกรับชีวิตของคนนับร้อยในตระกูลเซี่ย ในโลกที่คนอื่นพร้อมจะยึดอำนาจและกวาดล้างล้างตระกูลเขาตลอดเวลา การวางตัวเป็นคนดีคือความประมาทอย่างร้ายแรงที่สุด
กระชากหน้ากากคำว่า "ทำเพื่อแผ่นดิน"
บทละครมักฉาบทาฝั่งตัวเอกด้วยคราบของ "ผู้ผดุงธรรม" ที่ทำทุกอย่างเพื่อราษฎร แต่หากถอดเปลือกมายาคติออก แล้วมองผ่านความจริงในประวัติศาสตร์:
* ฝั่งตัวเอก: ทำลายตระกูลเซี่ย ก็เพื่อล้างแค้น กอบกู้เกียรติยศ และดึงอำนาจกลับมาส่งต่อให้วงศ์ตระกูลของตนเอง
* เซี่ยซัน: ร้ายและเด็ดขาด ก็เพื่อสร้างเกราะป้องกันไม่ให้ตระกูลเซี่ยต้องกลายเป็นผู้แพ้ที่ถูกกวาดล้าง
ความต่างเพียงอย่างเดียวคือ ฝั่งหนึ่งเป็นผู้ชนะที่ได้สิทธิ์เขียนประวัติศาสตร์และตบแต่งตนเองเป็นวีรบุรุษ ส่วนผู้แพ้อย่างเซี่ยซัน กลายเป็นหมากที่ต้องแบกคราบคนชั่ว
ในความเป็นจริงของเกมการเมือง มันไม่มีอยู่จริงหรอกสำหรับผู้นำ ไม่ว่าจะเป็นฮ่องเต้ เสนาบดี หรือแม่ทัพ ที่จะเสียสละตระกูลตนเองเพื่อราษฎรบริสุทธิ์ ทุกคนล้วนทำเพื่อผลประโยชน์ของตนเอง พวกพ้อง และลูกหลานทั้งสิ้น
เกราะป้องกันชิ้นสุดท้ายในบ้าน
นี่คือมิติความเป็นมนุษย์ที่ลึกและเจ็บปวดที่สุดของตัวละครนี้ คนทั้งแผ่นดินอาจจะเกลียดชังและประณามเขาว่าเป็นจอมบงการไร้หัวใจ แต่คนในตระกูลเซี่ยรอดชีวิตและมีที่ยืนมาได้ ก็เพราะการยอมมือแปดเปื้อนเลือดของชายคนนี้
เขาคือคนที่ยอมแบกรับตราบาป ความแค้น และชื่อเสียไว้เพียงผู้เดียว เพื่อให้คนรุ่นหลังยังมีอนาคต เขาไม่ได้เลวเพราะความคลั่งแค้นไร้สาระ แต่เขาเลวเพราะ "โชคชะตาบังคับให้เขาต้องปกป้อง" ในเกมอำนาจที่คนแพ้ไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะอธิบายความจริง
มนุษย์ธรรมดาในกระจกเงา
บทความนี้ไม่ได้เขียนขึ้นเพื่อยกยอใครเป็นพิเศษ แต่นี่คือการเล่าถึงมิติของตัวละครตัวหนึ่งที่ผมรู้สึก "รัก" และ Respect มากที่สุด เซี่ยซันคือตัวแทนของมนุษย์ธรรมดาๆ คนหนึ่ง—มนุษย์ที่มีความรัก ความผูกพัน และพร้อมทำทุกอย่างเพื่อพวกพ้อง ซึ่งเป็นมิติที่แท้จริงและอยู่ในตัวของพวกเราทุกคน
ผมรักตัวละครนี้... เซี่ยซัน